Mijn paard Kos is nu bijna 23 jaar en al vanaf jaarling bij mij.

Kos is altijd een gezond paard geweest dat goed op zijn benen stond en eigenlijk nooit kreupel was. Vorig jaar ging het niet zo best met Kos, hij liep steeds onregelmatiger, werd mager en lag veel in zijn box. In mei 2014 ben ik met hem naar de kliniek gegaan waar ze na onderzoek en foto’s constateerde dat hij aan zijn 2 voorbenen flinke  hoge overhoef (artrose aan het kroongewricht)had en achter ook in een wat lichtere mate. Er werd geadviseerd om speciaal beslag aan te meten in de vorm van een ‘Breakover-ijzer’ en Kos werd terplekke voorzien van dit beslag en een pot pijnstillers omdat hij waarschijnlijk zou moeten wennen aan dit beslag. De dagen daarna liep Kos erg moeizaam op zijn nieuwe beslag en dit leek niet beter te worden ondanks de pijnstillers en na 3 weken besloot ik om terug te gaan naar kliniek. De veearts en smid daar zagen ook dat Kos nog niet goed liep maar adviseerde om toch nog vol te houden omdat dit het enige manier was waarop Kos verlichting kon krijgen dus gingen we weer naar huis. De weken erna ging het steeds slechter met Kos, hij liep steeds moeizamer, lag nog meer in zijn box en ook een oude peesblessure leek zich weer aan te melden doordat er een flinke verdikking op de pees te zien was. Na contact met de dierenarts en leek er geen andere optie te zijn en liet hij doorschemeren dat ik moest gaan nadenken of ik misschien afscheid moest gaan nemen van mijn beste vriend. Op de vraag of hij niet op zou knappen zonder ijzers zei de veearts dat ik dat zou kunnen proberen maar dat hij het weinig kans zou geven. Uit wanhoop ben ik die dag gaan zoeken op internet naar een smid in de buurt om de ijzers te verwijderen en kwam terecht op de site van Robert Burgmans. Het viel mij op dat het een mooie en professionele site vond met informatie op alle vlakken zoals informatie over zijn achtergrond, referenties en uitleg over diverse beenproblemen en beslag, dit sprak mij direct aan. Ik heb Robert gebeld en werd direct uitvoerig te woord gestaan en na mijn verhaal gedaan te hebben bood Robert aan om 2 dagen later langs te komen om te kijken naar Kos zijn situatie.  Robert heeft Kos uitgebreid bekeken zowel in rust als in beweging aan de longeerlijn, zijn ijzers eraf gehaald, bekapt en wat meer rechtop gezet. Toen we Kos daarna lieten draven leek hij al gelijk een stuk makkelijker te bewegen, waar ik erg blij mee was, en nauwelijks kon geloven. De keren erna heeft Robert gekeken naar de manier hoe Kos zijn hoeven afgesleten waren en hem op die manier bekapt, zoals Kos dus zelf had aangegeven hoe hij het makkelijkst kon bewegen.

Nu ruim een half jaar later en iedere 6 tot 8 weken weer bekapt te zijn door Robert Burgmans zijn we zelfs weer zover dat we naast buitenritjes ook weer wat in de bak aan het werk zijn, iets wat ik niet voormogelijk had gehouden na het advies van de dierenarts. Naar mijn idee heeft Robert Kos gered en kan ik hopelijk nog een aantal jaren van hem genieten.

Marjolein van Dongen

Print Friendly, PDF & Email